Foto Mariet Lems, uitgangspunt voor 'Scheppers'

Foto Mariet Lems, uitgangspunt voor 'Scheppers'

SCHEPPERS


Op een dag hadden we er genoeg van.

We gingen na wat we zeker wisten

en pakten het in een rugzak.

Die was niet zwaar. We sjorden hem om

en verlieten het huis. Dat we opnieuw

ballast zouden vergaren was op dit ogenblik

van geen belang. We gingen schoonheid

scheppen door niets doen. In wat we achterlieten.

We waren de God van schimmels en spinnen.

Zij gedijden, natuurlijk, zonder ons.

Wij - we kunnen niet anders - ontwierpen

een nieuwe orde. Tot we ook daarvan

Bundel Wat we achterlieten / What we left behind 2017

VERLOOP

iets was er

iets was er altijd

altijd was er

iets waar je niet bij kon

niets was er

niets wat je doen kon

en ergens daartussen

zat jij en je wachtte

en je wachtte op iets

en je zat en je wachtte

en jij was het wachten

je zat en je wachtte

je wachtte op iets

Dagkalender van de Poëzie 2006 - Bundel Verloop / Verlauf 2011 - Bundel Vleugels van cement 2012

NACHTZUSTER

De dag heeft dan nog steun aan rituelen:

tempen, wassen, bloeddruk. Het bezoek

brengt trosjes druiven mee en soms een boek

dat dicht zal blijven. Druiven kun je delen.

Als je al lijdt, dan lijd je toch met velen.

De grapjas in het bed rechts in de hoek

doet weer iets reuze komisch met zijn broek;

je reinste Pieter Bruegel-taferelen.

Maar nu de nacht. Omdat je hebt gekozen

tegen het semi-coma van een pil

lig je te woelen, heel je lijf in brand.

Daar snurkt er een; hier ligt de oude broze

meneer van Dam te kreunen, is dan stil.

Send in the rouwclowns. Dan is er haar hand.

Brochure Stichting Sonnet 2003 - Bundel Verloop / Verlauf 2011 - Bundel Vleugels van cement 2012

hoe het was begonnen wisten we niet

de woensdagen bleven maar komen

vaker en vaker en niemand begreep het

al deed de minister alsof maar ook hij

wist niet waar de knop zat

en de woensdagen raakten losser en losser

dinsdagen hadden er niets mee van doen en

donderdag wist zich geen raad

treinen bevroren vliegtuigen ontspoorden

er kwamen nog wolkjes uit monden

maar geen enkel goed woord

kinderen kenden de waarheid als altijd

maar ook zij willen warmte en warmte was weg

en plotseling bleven de woensdagen weg

en toen pas, toen pas

Brochure stad Oostende 2006 - Bundel Vleugels van cement 2012

VERKEERDE WOORDEN

Het is zo’n dag waarop alleen verkeerde woorden

samen met hem opstaan, zich uitrekken, pontificaal

voor hem gaan staan. “Weet je nog wat er gebeurde

toen je ons gebruikte?” Hij weet het weer.

Het eerste uur vraagt nog niet veel, misschien kan hij het

in de waan laten dat alles bij het oude is.

Hij acht de kans niet groot, zo’n uur is ook niet gek.

Voordat het om is heeft het hem al drie keer uitgelachen.

Oké, nu geen paniek. Er is niets wat je niet kent.

Streep alles door in je agenda. Telefoon eruit,

de bel af. Kruip weer in bed, dekens over je hoofd.

Het bloed dat in zijn oren gonst. Het vloekt, het scheldt.

Hij is hier niet, neuriet een wijsje dat nog niet bestaat.

Het helpt, verdomd, het helpt. Kan het zo simpel zijn?

Bedenk een lettergreep en nog een. Proef ze. Pas ze.

Zeg a – e – i – o – u en steek je tong uit. Grijns.

Bundel Dansen op de maat van het ogenblik, Turingwedstrijd 2010 (in een andere versie) - Bundel Vleugels van cement 2012

DADEN

Ze stonden op, een man, een vrouw,

in flatgebouwen die elkaar aankeken.

Zij vulde een emmer, hij laadde zijn wapens.

Ramen zullen weer vuil worden, mensen niet meer

opstaan. Iemand zal een boek schrijven,

brieven in dossiers stoppen. Niemand zal vastleggen

hoe de vrouw haar lichaam rekte, van de ladder stapte,

de zeem uitspoelde, de radio aanzette,

iets hoorde wat ze niet begreep.

Bundel De vrede van Den Haag, Bevrijdingsfestival 2011 - Bundel Vleugels van cement 2012 - Tijdschrift Güncel Sanat maart 2015 (in een Turkse vertaling van Ibrahim Eroglu)

Zie voor meer gedichten mijn weblog. Ook is er een aantal te vinden op de poëziesite van de Leestafel.